De eerste drie doeken komen uit een serie, die is gebaseerd op een herinnering. In mijn vroege kinderjaren was ik net als veel kinderen bang als het hard stormde bij nacht en ontij. Mijn moeder zei dan altijd: " Denk aan de mensen op zee". Dat maakte het zo mogelijk nog erger. Ik kreeg dan allemaal beelden in mijn hoofd. In deze serie probeer ik die beelden te reproduceren. Daarvoor selecteerde ik oude fotoos, die een sterk deja vu gehalte bezaten. Ik had de fantasie dat elke nederlander in zijn geheugen dit soort beelden zou hebben. Een collectief geheugen over water en storm.
Het vijfde doek, de botkloppers, is een hommage aan een beroemd verhaal uit de 19de eeuw. Begin januari 1849 ging Klaas Bording, een Durgerdammer visser, met zijn twee zonen, de bevroren zuiderzee op om botvis te vangen, "bot te kloppen". In die dagen dooide het al. Het stuk ijs, waar ze op stonden brak in de avond af en dreef naar volle zee. 14 dagen zwierf de ijsschots met de drie noodlottigen over zee en uiteindelijk werden ze gered bij Vollenhove.
Kort na de redding stierf de vader en zijn oudste zoon.
De laatste drie doeken op deze pagina zijn scheepsportretten.
