Er zijn verschillen aan te wijzen in de manier waarop de 17de eeuwer waarnam en wij waarnemen. Het waarnemen evolueert mee met de tijd. De onbeweeglijkheid van het stilstaande beeld werd vroeger anders waargenomen dan nu. Als een beweging werd afgebeeld op een schilderij, zag de 17de eeuwer dat als één geheel. Wij, in deze tijd, denken het voorgaande beeld en het beeld erna er onbewust bij. Dit is de invloed van de film op onze waarneming. Op dit verschijnsel is deze serie geinspireerd. Bij de schilderijen naar Caravaggio en naar Georges de la Tour zijn "momenten" afgebeeld. Ik zocht letterlijk naar de "kern" van deze momenten en "verdraaide" ze. De schilderijen "naar Hitchcock" bestaan uit twee panelen. Dat is om te laten zien dat het momenten uit een film betreft. Ik gebruikte die momenten waarop Hitchcock de waarneming van de kijkers manipuleert via het beeld. De Hitchcock-werken bestaan uit een donker paneel links en een licht paneel rechts. In de betreffende scene is er sprake van een aangroeiende "suspense", terwijl er tegelijkertijd een niet-abnormale situatie wordt "gesuggereerd". De groeiende suspense moet niet tegengaan dat alles ogenschijnlijk "normaal" is. En normaal is "licht". Dus moet het donker beginnen en licht eindigen.
